Recensie: Emeli Sandé – “Our Version Of Events”
Emeli Sandé is de nieuwe vaandeldrager en de hoop voor de mensen die houden van de commerciële soul van weleer. Maar die soul zit bij haar dan wel weer verpakt in een modern jasje en dat bewijst ze dan ook op haar debuut met 14 nummers die telkens een ander aspect van haar talenten in [...]
Emeli Sandé is de nieuwe vaandeldrager en de hoop voor de mensen die houden van de commerciële soul van weleer. Maar die soul zit bij haar dan wel weer verpakt in een modern jasje en dat bewijst ze dan ook op haar debuut met 14 nummers die telkens een ander aspect van haar talenten in de verf zetten. Haar vorig jaar uitgebrachte single Heaven deed al heel wat belletjes rinkelen maar met haar debuut komt het helemaal van de grond en bewijst Emeli Sandé dat ze het wel in zich heeft om uit te groeien tot iets groots. We mochten haar live aanschouwen tijdens het voorprogramma dat ze verzorgde voor Coldplay en daarin overtuigde ze alvast een hele zaal die fan zijn van iets totaal anders. Our Version Of The Events laat alvast weer die powerballads horen die binnen dat stuk van de soul vooral populair waren in de jaren 80 en in de jaren 90 maar dan op dit album wel met een modern jasje aan. Het album opent met Heaven dat een topper van een single is en zich bevind op een bedje van beats die zo weggeplukt hadden kunnen worden bij Portishead. Maar daarnaast is het vooral een nummer geworden dat de pop omarmt maar daarnaast niets van vertrouwen inboet. Ja we moeten eerlijk zijn dat dit soort muziek meestal samenkomt met een commercieel tintje. Maar het artistieke is op Our Version Of Events toch nooit ver weg. My Kind Of Love is een ballad van jewelste en gaat ook weer over die onbereikbare liefde die al veel muzikanten geïnspireerd heeft tot het maken van juweeltjes. Maar daarnaast is My Kind Of Love ook een trap tegen de schenen van de gevestigde orde en laat het eindelijk horen wat wij al lang hadden verwacht. Dit is de definitieve terugkeer van de soul, een genre dat nog steeds niets van zijn kracht moet inboeten. In My Kind Of Love haalt ze alles uit het diepste van haar longen naar boven en blaast ze ons omver door haar fantastisch gezang dat rechtstreeks op je afkomt. Where I Sleep is dan weer een nummer waarin ze terug op een positieve manier naar de liefde kijkt. En de liefde blijft het centrale thema maar iets anders hadden we toch niet verwacht en eigenlijk ook niet gesmaakt. De liefde blijft soms onbereikbaar en zorgt voor de mooiste momenten binnen de muziek en dat is op het debuut van Emeli Sandé toch niet anders. Daddy is nog zo een sterk nummer omdat het diezelfde kracht als My Kind Of Love heeft maar langs de andere kant lijken de nummers wel hard op elkaar en lijkt het op twee keer combineren met dezelfde formule. Maar we zullen haar maar de voordeel van de twijfel geven omdat we in een goede bui zijn. Breaking The Law is een nummer waarin vooral haar fantastische stem in de verf word gezet naast een subtiel en akoestische gitaarspel dat mooi iets opbouwt waar de pracht van afstraalt. Met dit debuut weet ze ons te verbazen en zet ze een prachtige prestatie neer. Alvast een veelbelovende zangeres erbij om in de regionen van de pop en soul een plek in te nemen.
[spotify:track:5DcxOnRaxyeVzEC46v99yY]
