Recensie: Lennaert Maes & Andries Boone – “Soundtrack van de Demerbroeken”
De soundtrack van de demerbroeken is een muzikaal project van Lennart Maes en Andries Boone waarmee ze een ode brengen aan het gelijknamige natuurgebied. Maar daarnaast kan het album ook gezien worden als een ode aan Ernest Claes die daar ook zijn stek had. De muziek en teksten van het album nam Lennart Maes voor [...]
De soundtrack van de demerbroeken is een muzikaal project van Lennart Maes en Andries Boone waarmee ze een ode brengen aan het gelijknamige natuurgebied. Maar daarnaast kan het album ook gezien worden als een ode aan Ernest Claes die daar ook zijn stek had. De muziek en teksten van het album nam Lennart Maes voor zijn rekening. De arrangementen en de productie worden dan weer overgelaten aan Andries Boone. Het album opent met het krieken van de ochtend en een zeer geraffineerd gitaarspel aangevuld met kleine subtiele geluiden. Het album begint dus met De Oever-ochtend en sluit dan ook af met De Oever -avond. Maar daarnaast krijgen we bijvoorbeeld het nummer kom naar de rivier dat gezongen word in een mooie wisselwerking tussen de fijne stem van Joke Delcour samen met de legendarische Jan De Wilde. Hun stemmen vullen elkaar perfect aan en doen zelfs denken aan de samenwerking tussen Mark Lanegan & Isobell Campbell. Het nummer en het album draagt vooral op nostalgische gevoelens en hier is het vooral die verwijzing naar de waternimfen wat een stuk van de folklore van de demerbroeken is. Wannes Raps is dan weer een nummer dat vertelt over de legendarische figuur waarover Ernest Claes ook een roman heeft geschreven. Met die prachtige srijkers en het sterke werk van multi-instrumentalist Andries Boone krijgen we iets wat een heel mooi resultaat oplevert. Hier woon gaat dan weer over het wonen in de buurt van de streek en krijgt vooral zijn kracht mee door die prachtige blazers. Het nummer is een prachtig werk geworden. De fanfare van St-Jan was een fanfare die werd opgericht door Ernest Claes maar het was vooral een hechte groep die nu nog steeds bestaan. Guy Swinnen zong het nummer in en hij schreef ook de prachtige tekst. Hij hield ook ondertussen zijn oog op een veranderende omgeving en het effect van de fanfare op de omgeving. Ze maakten er hier een heel weemoedig nummer van waarin vooral opvalt dat we onze geschiedenis wel eens meer mogen koesteren. De oever-middag is dan weer het instrumentaal tussenstuk waarna we overgaan tot de maagdentoren. De maagdentoren is een nummer dat gaat over een plaatselijke legende en weer mooi laat horen dat deze jongens een mooie combinatie hebben gevonden. In plaats van Americana is dit Belgica geworden maar dan ook wel met die prachtige schoonheid. De rest van het album deelt het en vloeit helemaal uit in een prachtig resultaat. De bijpassende soundtrack voor een van de mooiste streken van ons land.
