Sonja Van Hamel – Transcendental Man
Sonja van Hamel is een Nederlandse singer-songwriter, illustratrice, designer maar vooral een artiest die haar emoties op verschillende manieren uitdrukt. In 1999 richtte ze de band Bauer op samen met Berend Dubbe en met hun eerste plaat Can’t Stop Singing uit 2000 wonnen ze de prestigieuze Dutch Silver Harp prijs. Bauer mixte invloeden uit de jaren 60 met contemporary invloeden om een geluid te krijgen met melodietjes, moderne samples, elektronische beats en vintage elektrische piano, mellotron en anologe synths. Het laatste album van Bauer werd uitgebracht in 2006 en dan stopte de band. Maar haar eerste soloproject kwam er uiteindelijk in 2009 toen ze het album Winterland uitbracht dat eigenlijk was geschreven als soundtrack voor een film van Dick Tuinder. Haar nieuwe album noemt Transcendental Man en werd op 17 oktober uitgebracht en Ken Stringfellow en JB Meijers stonden in voor de productie.
Het plaatje opent met ’Fast Fragmented Mind’ waarin ze als een bezeten vrouw haar demonen bezweert of waarin ze als een rasechte artiest ons overtuigt van haar kunnen. Een mooie introductie waarin haar stem mooi ingetogen blijft maar ondertussen word er toch een heel arsenaal aan geluiden gelanceerd en groeit ze verder op de plaat als iemand die zich niet inhoud. ’395′ is dan weer een steviger nummer waarin ze wat meer de triphop naar de richting van de country duwt, soms zijn er wel wat linken te vinden met Hooverphonic omdat ze beide het poppy stuk omarmen maar ze toch net niet enkel bij het simpele blijven en ook oog hebben voor speciale stukjes in de nummers. Als we aankomen bij ‘The Roman Empire’ zijn we helemaal weg met haar geluid en besluiten we alvast dat er wel wat fijne nummers op dit plaatje staan. The Roman Empire is een nummer dat begint met een heel groots geluid waarin het lijkt of het Romeins leger bij je in de buurt gestationeerd zijn. Ook de backings op het nummer zijn een luistersessie waard. Maar het is vooral het meeslepende in Van Hamel haar stem dat het voor ons doet.
Maar ook de teksten en het muzikale productiewerk loont. Bij elk nummer valt er wel een ander aspect uit te diepen. ’A Virtuoso Of Unspecific Anger’ is dan weer een nummer waarin het wat steviger en sneller aan toe gaat. Maar waar vooral enorm sterke drums komen en sterke samples maar eveneens enorm sterk muzikale stukken. Een nummer dat ook gewoon heel episch overkomt en met een geweldige kracht voor leuke dingen en momenten kan zorgen. Op ‘Floating’ krijgen we eerst een viool te horen die al snel opgevolgd word door een aantal beats en deze combinatie brengt ons al kippenvel bij. Sterke combinatie van twee uiterste maar vooral door het vioolstukje bouwt ze een meerwaarde op. Het zijn fijn omlijnde pop nummers die Sonja hier brengt met daarbij een elektronisch randje. Het album staat bol van sterke nummers en met een oorverdovende knal gaat ze er ook uit op sommige nummers maar het is bovenal een plaat van eigen bodem (Benelux) die weer een sterke artiest in de spotlight zet. Leuke en fijne plaat die het luisteren zeker waard is.
- Gerelateerd:
- Recensies
