Roosbeef – Kalf

roosbeefkalf

Roosbeef mag misschien een Nederlandse zijn qua nationaliteit maar haar muziek begint sinds ze helemaal in België is komen wonen toch steeds meer en meer de kaart te trekken van het Belgische. Voor haar nieuwe plaat Kalf kreeg ze weer de hulp van topmuzikanten uit België zoals Tom Pintens, Tim Van Oosten en Tijs Delbeke. Zij zorgden mee voor de muzikale omlijsting maar Roosbeef hield voor de productie van de plaat de touwtjes wel in handen en met haar plaat Kalf weet ze een donkere surrealistische ervaring te scheppen. Een surrealistische ervaring waarin de teksten voorop staan met daarachter een bescheiden en intiem muzikaal portret. Kalf is ondertussen het derde album van Roosbeef, de groep waar Roos Rebergen zich achter verschuilt.

In 2008 bracht Roosbeef haar eerste album Ze Willen Wel Je Hond Aaien Maar Niet Met Je Praten uit op Excelsior Recordings waarvoor ze toen al de hulp kreeg van Tom Pintens. Samen met hem heeft ze ondertussen zitten te werken aan een hoop songs waarbij ze de omgeving rond haar reflecteert in prachtige nummers waarbij de teksten de ene keer overspringen van de vrolijkheid en de andere keer van zacht sudderend verlies en verdriet. Maar de wereld van Roosbeef is er vooral een waarbij ze haar eigen ding doet en haar eigen visie op de wereld loslaat. Ondertussen werkte Roosbeef ook nog samen met Torre Florim die de man is achter de Nederlandse band De Staat.

Samen met hem werkte ze aan de twee EP’s De Speeldoos en De Tweede Speeldoos waarvoor ze teksten gebruikten van mensen met een verstandelijke beperking. In Wannes Capelle van Het Zesde Metaal herkent ze een compagnon de route en hij sluit zich uiteindelijk ook aan bij Roosbeef om mee Omdat Ik Dat Wil vorm te geven. Die tweede plaat zat er bonk op en nadien bracht ze nog de EP Warüm uit waarop ze de rest van de songs die ze schreef voor Omdat Ik Dat Wil aan de buitenwereld losliet. Maar nu is er dus het nieuwe album Kalf waarop ze haar songschrijven en de muzikaliteit van haar nummers naar een hoger niveau weet te brengen. Net zoals Eefje De Visser weet ze de meest originele dingen te doen met haar moedertaal.

En een nummer als Amerika opent de plaat. Tijdens dat nummer krijgen we alvast een voorbode van de meer donkere kant van haar bestaan en krijgen we vooral een nummer dat zacht sudderend voorbijkomt. Maar ook de tekst waarin ze ze bezingt hoe ze de schoonheid ziet passeren brengt de filosofische kant van haar bestaan naar buiten. Haar gedachtegangen zijn niet altijd direct te volgen maar het is die combinatie tussen haar eigen fantasiewereld en het vat vol humor dat ze tot haar beschikking heeft waardoor de nummers een prachtige mengeling aan allerlij stijlen en invloeden worden. De ene kant van haar muzikale spectrum houdt ergens het midden tussen indie en de andere kant van haar bestaan schuurt dan weer dicht tegen het singer-songwritergenre aan.

Kalf draait vooral rond het missen van een ex-geliefde en met een nummer als Controleer Mij weet ze dat bestaan en dat gemis in de meest originele woorden te bezingen. Maar de song waarop de gitaren voortvloeiend in een grote beweging het nummer kracht bijzetten is voor ons een van de hoogtepunten. Dankzij de muzikale inlijsting van die Belgen weet deze plaat meer te zijn dan de zoveelste krachtinspanning van een singer-songwriter die haar zielenroerselen naar buiten wilt brengen. Het is vooral een album geworden waarop ze het zingen in het Nederlands naar een hoger schavotje doorschuift en ze laat horen dat er in een moderne context ook in het Nederlands kan gezongen worden om de donkere momenten van ons dagelijks bestaan om te zetten in meeslepende nummers.

Met Ik Wil Je Dragen haalt ze haar moederlijke kant naar boven om haar ex-geliefde te beschermen tegen zichzelf. Maar dankzij de inkleuring van de band die ze achter haar heeft staan krijgt het hele verhaal dan nog een origineel arrangement met zich mee. Maar ook We Hebben Alles maakt dan weer uitgebreid deel uit van haar eigen wereld. Het meer rockende nummer Kalf is dan weer een mooie voorbode voor hetgeen er nog moet komen. En dat ze erg origineel en creatief uit de hoek kan komen is ook zichtbaar met het Duitstalige nummer Und Man Liebt So Viel waarmee we eindelijk ook eens te horen hebben gekregen dat er ook iets moois te maken is met de Duitse taal.

Kalf is een  van die albums die muzikaal al genoeg plaats geeft voor een uitgebreid palet aan emoties. Maar smijt daar nog de wereld aan teksten die ze voor de plaat schreef erbij en je hebt genoeg voer voor een wereld waarin het mooi vertoeven is maar waar het ook duidelijk wordt dat de wereld soms een plek kan zijn waar er veel verdriet en angst schuilt. Kalf is het zoveelste hoogtepunt van een artieste die haar eigen lijnen uitzet en die lijnen laat leven. Met Kalf overtreft Roosbeef zichzelf weer eens, we zijn alvast erg benieuwd naar waar het nu allemaal naartoe gaat gaan. Want Kalf is voor ons gewoonweg een Nederlandstalig meesterwerk geworden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *